ARAUKARIA P21

Araukaria to majestatyczne, iglaste drzewo o niezwykle charakterystycznej, architektonicznej sylwetce. Jej gałęzie wyrastają prostopadle do pnia, tworząc regularne, rozłożyste, poziome piętra, które nadają jej wygląd żywej, zielonej pagody. Pędy są gęsto pokryte drobnymi, sztywnymi, szpilkowatymi liśćmi o głębokim, ciemnozielonym, lekko błyszczącym kolorze. W naturze osiąga imponujące rozmiary, a w uprawie doniczkowej, choć rośnie powoli, z czasem staje się okazałym, samodzielnym drzewkiem.

To już bardzo duży, monumentalny i w pełni dojrzały okaz, który stanowi żywą rzeźbę o ogromnej sile wyrazu. Araukaria jest jedną z najtrudniejszych, a właściwie jedną z najbardziej wymagających roślin doniczkowych, która w typowych warunkach mieszkaniowych jest praktycznie niemożliwa do utrzymania. Jej ogromne rozmiary w połączeniu z ekstremalnymi wymaganiami sprawiają, że jest to roślina wyłącznie dla wyspecjalizowanych kolekcji.

Do przetrwania i zachowania zdrowia potrzebuje stałego, całorocznego chłodu, bardzo dużej ilości rozproszonego światła, ekstremalnie wysokiej wilgotności powietrza oraz ogromnej przestrzeni. Jest przeznaczona wyłącznie do bardzo dużych, nieogrzewanych oranżerii, profesjonalnych, chłodnych ogrodów botanicznych, przestronnych, zimnych halli lub jako sezonowa dekoracja reprezentacyjnych tarasów w okresie letnim. W ciepłym, suchym mieszkaniu jest skazana na szybką i nieuchronną śmierć.

Najważniejsze cechy:

• Bardzo duży, monumentalny okaz o imponującej, rzeźbiarskiej sylwetce.

• Charakterystyczny, piętrowy, regularny pokrój.

• Ekstremalnie trudna w uprawie – nie toleruje ciepła i suchego powietrza.

• Wymaga ogromnej przestrzeni, chłodu, światła i wilgoci.

• Żywa rzeźba dla najbardziej wymagających i dysponujących odpowiednimi warunkami.

Informacje użytkowe / Pielęgnacja:

• Stanowisko: Bardzo jasne, z rozproszonym światłem przez cały rok. KONIECZNIE CHŁODNE. Optymalna temperatura zimą 2-10°C, latem maksymalnie 15-18°C. Temperatury powyżej 20°C są dla niej natychmiastowo szkodliwe.

• Podlewanie: Umiarkowane, ale regularne. Podlewać, gdy wierzchnia warstwa podłoża przeschnie, zawsze miękką, odstana wodą o temperaturze pokojowej. Zimą, przy bardzo niskich temperaturach, podlewanie minimalne, ale nie można dopuścić do całkowitego przesuszenia ogromnej bryły korzeniowej.

• Wilgotność powietrza: BARDZO WYSOKA (min. 70-80%). Konieczne jest ustawienie w pobliżu wydajnego nawilżacza powietrza oraz codzienne, obfite zraszanie igieł. Suche powietrze zabija ją w ciągu kilku tygodni.

• Temperatura: CHŁÓD JEST WARUNKIEM KONIECZNYM. Letnie upały są dla niej śmiertelne. Wymaga stałej wentylacji, ale bez zimnych przeciągów.

• Podłoże: Przepuszczalne, żyzne, kwaśne. Specjalistyczna mieszanka dla roślin iglastych: ziemia wrzosowa, torf kwaśny, gruboziarnisty piasek, kompost iglasty. Gruba warstwa drenażu na dnie donicy.

• Nawożenie: Praktycznie zbędne. Ewentualnie raz na początku sezonu wegetacyjnego, bardzo rozcieńczonym nawozem dla roślin iglastych.

• Przesadzanie: Bardzo rzadko, tylko w razie absolutnej konieczności. Nie lubi naruszania bryły korzeniowej.

• Uwaga: Nie jest rośliną do mieszkania, biura czy na parapet. Jej zakup powinien być poprzedzony upewnieniem się, że dysponujemy pomieszczeniem spełniającym jej rygorystyczne wymagania. Wszelkie błędy w uprawie objawiają się masowym, nieodwracalnym opadaniem igieł i obumieraniem gałęzi.