ARAUKARIA P17

Araukaria to imponujące, iglaste drzewo o niezwykle charakterystycznym i dekoracyjnym pokroju. Jej gałęzie wyrastają prostopadle do pnia, układając się w regularnych, rozłożystych piętrach, które tworzą idealnie symetryczną, stożkową sylwetkę. Pędy są gęsto pokryte drobnymi, ostrymi, szpilkowatymi liśćmi o głębokim, ciemnozielonym kolorze. W naturze osiąga ogromne rozmiary, a w uprawie doniczkowej rośnie powoli, zachowując swój dostojny, rzeźbiarski charakter.

To już duży, okazały i w pełni ukształtowany okaz, który stanowi samodzielną, monumentalną dekorację. Araukaria jest jedną z najtrudniejszych w uprawie roślin doniczkowych. Nie toleruje warunków typowego, ciepłego i suchego mieszkania. Jej przetrwanie i zdrowy wygląd uzależnione są wyłącznie od zapewnienia stałego chłodu, bardzo dużej ilości rozproszonego światła przez cały rok oraz wysokiej wilgotności powietrza.

Jest przeznaczona wyłącznie do nieogrzewanych oranżerii, zimnych ogrodów zimowych, dużych, chłodnych halli, przestronnych, jasnych klatek schodowych lub jako sezonowa dekoracja tarasu w cieniu. To wybór dla bardzo doświadczonych hobbystów lub instytucji dysponujących odpowiednimi warunkami. W typowym mieszkaniu skazana jest na nieuchronną degenerację.

Najważniejsze cechy:

• Duże, okazałe drzewko iglaste o piętrowym, symetrycznym pokroju.

• Regularne, poziome piętra gałęzi pokrytych ciemnozielonymi igłami.

• Ekstremalnie trudna w uprawie domowej – wymaga chłodu, światła i wilgoci.

• Wymaga bardzo dużo przestrzeni.

• Dostojna, architektoniczna dekoracja do specjalistycznych pomieszczeń.

Informacje użytkowe / Pielęgnacja:

• Stanowisko: Bardzo jasne, z rozproszonym światłem przez cały rok. Kluczowo chłodne. Optymalna temperatura zimą 5-12°C, latem maksymalnie 18-20°C. Temperatury powyżej 22°C są dla niej szkodliwe i prowadzą do żółknięcia i opadania igieł.

• Podlewanie: Umiarkowane, regularne. Podlewać, gdy wierzchnia warstwa podłoża przeschnie, zawsze miękką, odstana wodą. Zimą, w chłodzie, podlewanie znacznie ograniczyć, ale nie dopuszczać do całkowitego przesuszenia bryły korzeniowej. Nie znosi ani przelania, ani długotrwałej suszy.

• Wilgotność powietrza: Bardzo wysoka. Konieczne codzienne, obfite zraszanie igieł miękką wodą lub stałe użycie nawilżacza powietrza. Suche powietrze powoduje masowe zasychanie igieł.

• Temperatura: Chłód jest niezbędny do przetrwania. Letnie upały w nieklimatyzowanym mieszkaniu są dla niej śmiertelne.

• Podłoże: Przepuszczalne, żyzne, o odczynie lekko kwaśnym. Mieszanka ziemi uniwersalnej, kwaśnego torfu, gruboziarnistego piasku i kompostu iglastego. Konieczny drenaż.

• Nawożenie: Bardzo oszczędne, tylko od wiosny do lata, nawozem dla roślin iglastych, rozcieńczonym do 1/4 zalecanej dawki, nie częściej niż raz w miesiącu.

• Przesadzanie: Rzadko, tylko gdy korzenie wypełnią doniczkę. Nie lubi przesadzania.

• Uwaga: Reaguje natychmiastowym żółknięciem i masowym opadaniem igieł przy zbyt wysokiej temperaturze, suchym powietrzu, niedostatecznym świetle lub błędach w podlewaniu. Jest rośliną długowieczną, ale w typowym mieszkaniu nie ma szans na przetrwanie.